thumb|Współczesny dom jednorodzinny thumb|Miejska kamienica thumb|Drewniany dom konstrukcji zrębowej thumb|Pokryte strzechą chaty ludu Todów thumb|Bloki mieszkalne z wielkiej płyty po II wojnie światowej thumb|Blok mieszkalny charakterystyczny dla lat 90. XX w., odejście od wielkiej płyty i powrót do cegły. Wciąż jednak wiele anachronicznych elementów architektonicznych takich jak małe okna i brak roślinności na dachach płaskich thumb|Współczesny blok mieszkalny w Polsce Dom – przystosowane przez człowieka pod względem konstrukcyjnym i użytkowym miejsce, przeznaczone do celów mieszkalnych. Współcześnie domem człowieka są: mieszkanie w bloku lub domu wielorodzinnym, dom jednorodzinny, dom dziecka, dom spokojnej starości itp.
Historia Najstarszą formą domów były jaskinie (paleolit), później szałasy i ziemianki (mezolit). Pierwsze budowane domy były jednoizbowe (neolit), w epoce brązu i żelaza występują już trzyizbowe (Biskupin). Wznoszono je z gałęzi oblepianych gliną, drewna i kamienia. W okresie starożytnym w Egipcie, Mezopotamii budowano domy z cegieł ręcznie lepionych z gliny i suszonych na słońcu. Były to budynki wieloizbowe, często z dziedzińcem wewnętrznym, wtedy pojawiły się też budynki piętrowe. W Europie, wykształcił się dom grecki i dom rzymski.