Podobne rozwiązania zastosował Mies w projektowanym jednocześnie domu Tugendhatów w Brnie.
thumb|Widok od frontu Pawilon posiada niesymetryczną i silnie horyzontalną kompozycję, bywa określany jako współczesne przekształcenie archetypu świątyni starożytnej a także maszyna do jednoczesnego budowania i niszczenia symetrii. Wznosi się na niewielkim trawertynowym cokole ze stawem, w którego tafli odbija się lustrzanie. Żelbetowy, otynkowany stropodach pawilonu spoczywa na słupach z polerowanej i chromowanej stali o niewielkim przekroju, w kształcie równoramiennego krzyżaSłupy zbudowane były z czterech równoramiennych kątowników ze stali konstrukcyjnej i pokryte z zewnątrz chromowaną blachą, dociśniętą pionowo poprowadzonymi płaskownikami na końcach ramion krzyża.. Między podłogą a stropem znajdują się ściany z onyksu doré, z dwóch rodzajów zielonego marmuru, z trawertynu oraz z przezroczystego i barwionego szkła. Ściany, strop i podłoga nie zamykają poszczególnych pomieszczeń, sugerując jedynie ich granice, tak że z różnych punktów widzenia mogą być różnie odczytywane.