mały|Rys.2 Gont – przykładowe wymiary (długość, szerokość) mały|Rys.3 Gont – przykładowe wymiary (wysokość) mały|Rys.4 Gonty – przykładowe ułożenie dwuwarstwowe (dubeltowe) mały|Najstarszy zachowany, datowany dendrochronologicznie na rok 1467 gont w Polsce, wykonany z drewna jodłowego. Kościół Wszystkich Świętych w Łaziskach. Fot. 2008 mały|Gont - Skansen Wsi Pogórzańskiej w Szymbarku Gont (inne nazwy: szkudły, na Śląsku Cieszyńskim: szyndzioł, na Kaszubach: szyndel) – drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych (również elewacyjnych). Jest to deseczka z drewna iglastego, o przekroju klina, z wpustem wzdłuż dłuższej krawędzi, łączona poprzez wsunięcie jednej deseczki w drugą.
Opis Rodzaje gontów: łupane (inaczej: szczypane, gwarowo: scypane) cięte
Gonty łupane produkowane są ręcznie, poprzez promieniste rozszczepienie siekierą kloca drewna, który rozpada się wzdłuż naturalnych włókien na deszczułki o trójkątnym przekroju. Deseczki takie mają szerokość od 7 do 14 cm (zależnie od średnicy pnia) i lekko falistą powierzchnię. Są one wygładzane ośnikiem, po czym w ich grubszej krawędzi przy pomocy struga o nazwie nutownik żłobi się rowek (wpust). Drewno używane do wyrobu gontów musi być dobrej jakości, nie powinno mieć sęków.