Za ujawnieniem "afery" początkowo stali dziennikarze La Gazzetta dello Sport, której właścicielem w owym czasie był Carlo Buora, były wiceprezydent Interu oraz dyrektor w należącym do prezydenta Interu Massimo Morattiego Telecom Italia. Kolejnym faktem świadczącym o zaangażowaniu Interu w nagłośnienie Calciopoli i ukaranie ich bezpośrednich, najgroźniejszych ligowych konkurentów jest odwołanie w maju 2006 roku ówczesnego prezesa FIGC Franco Carraro, którego zastąpił Guido Rossi, zadeklarowany kibic Interu i były dyrektor tego klubu, prywatnie dobry znajomy Massimo Morattiego. Guido Rossi był de facto autorem całej afery, formułując zarzuty o "ekskluzywnych kontaktach" w sprawie delegowania sędziów na mecze Serie A przez ukarane kluby, a także sugerując korupcyjne tło tych rzekomych kontaktów - warto podkreślić, że nic z tych zarzutów nie znalazło nigdy potwierdzenia w faktach. Po zapadnięciu rozstrzygnięć w sprawie Calciopoli - przede wszystkich odebraniu Juventusowi dwóch mistrzostw i relegowaniem tej drużyny do Serie B, ukaraniem Milanu ujemnymi punktami i przekazaniem Interowi mistrzostwa za sezon 2005/2006 - odszedł ze stanowiska i objął posadę dyrektora w należącej do Massimo Morattiego Telecom Italia.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Afera Calciopoli · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.