thumb|Powstańcy z Batalionu „Chrobry I” przed zdobytym posterunkiem żandarmerii Nordwache w kamienicy Ignacego Partowicza przy ulicy Żelaznej róg Chłodnej thumb|Tablica upamiętniająca zdobycie Nordwache znajdująca się na budynku thumb|Pomnik batalionu „Chrobry I” wzniesiony w 1989 w Ogrodzie Krasińskich Batalion „Chrobry I” – batalion Armii Krajowej utworzony z oddziału powstałego w ramach Polskiej Organizacji Zbrojnej. Od 1942, włączonego w skład Armii Krajowej i przekształconego w batalion „Chrobry”. Wchodził w skład 4 Rejonu Obwodu Śródmieście AK jako IX Zgrupowanie.
Oddziały batalionu walczyły w powstaniu warszawskim na Woli, Śródmieściu i Starym Mieście. W trakcie walk zginęło ponad 300 żołnierzy batalionu.
Historia oddziału Batalion wywodził się z samodzielnego oddziału zorganizowanego w 1939 przez por. Kazimierza Burnosa „Cordę”. Do 1941 oddział liczył ok. 100 żołnierzy. Na początku 1942 dzięki współpracy z kpt. Gustawem Billewiczem, oddział został włączony w struktury Polskiej Organizacji Zbrojnej.