Ojciec Blanki jako wnuk króla Francji Filipa III również miał prawa do tronu.
Plany małżeńskie W 1340 Blanka została zaręczona z Ludwikiem II de Male, jednakże pięć lat później król Filip VI wycofał swoją aprobatę dla tego małżeństwa i Ludwik poślubił kuzynkę Blanki Małgorzatę, księżniczkę brabancką. Wobec zerwania tych zaręczyn matka Blanki rozważała wydanie jej za króla Kastylii Piotra Okrutnego, jednak i ten mariaż, mimo podpisania umowy przedmałżeńskiej 1 lipca 1345, nie doszedł do skutku. Kolejnym kandydatem na męża został dziedzic tronu Francji Jan Dobry, syn Filipa VI, który w 1328 odrzucił prawa sukcesyjne Joanny II do tronu francuskiego.
Małżeństwo z Filipem VI Ostatecznie 19 stycznia 1350 Filip VI, będący wdowcem po Joannie Kulawej (ciotce jej matki), sam poślubił Blankę. Małżeństwo nie trwało nawet ośmiu miesięcy i zakończyło się śmiercią Filipa 22 sierpnia 1350.
Blanka, która była tzw. królową królującą (reine regnante), a więc małżonką aktualnie panującego władcy Francji, zaledwie przez kilka miesięcy, pozostała królową wdową (reine douairière) aż przez 48 lat. Nazywana Belle Sagesse, cieszyła się wielkim autorytetem i szacunkiem na dworze. Przeniosła się do Neaufles-Saint-Martin koło Gisors w Normandii.