de Coste, Les Eloges et les vies des reynes, des princesses, et des dames illustres, t. I, Paris 1647, s. 444. Podobnie nazywał Klaudię Brantôme: „Duchesse des deux plus belles Duchés de la Chrestienté, qui estoient Milan et Bretagne, l’une venant du pere, et l’autre de la mere”. P. de Bourdeille, seigneur de Brantôme, Vie de Claude de France [w:] Vie des Dames illustres, wyd. J. A. Roucher, Paris 1790, s. 25..
Z chwilą objęcia tronu Francji przez Franciszka I jego żona automatycznie stała się królową Francji (serenissima domina Claudia regina Francie), chociaż została koronowana dopiero w maju 1517 roku. Tytulatura Klaudii w wersji skróconej występowała najczęściej w formie Claudia regina Francie et ducissa Britannie lub madame Claude, reyne de France et duchesse de BretagneArchives historiques de la Saintonge et de l'Aunis, wyd. Z. Mortreuil, Paris 1874, s. 251; Het necrologium van het karthuizer-klooster nieuwlicht of Bloemendaal buiten Utrecht, oprac. L. van Hasselt, Bijdragen en Mededelingen van het Historisch Genootschap (BMHG), t. 9, 1886, s. 293..