Prekursorem Unii Patriotycznej była Chrześcijańsko-Społeczna Partia Ludowa (niem. Christlich-Soziale Volkspartei) – najstarsza partia w Liechtensteinie. Podwaliny tego ugrupowania zaczęły powstawać po wyborach w 1914 roku, kiedy w Parlamencie znaleźli się zwolennicy reform. Zebrali się oni wokół Wilhelma Becka i stanowili opozycję dla bardziej konserwatywnych monarchistów. Przed kolejnymi wyborami – w 1918 roku, Wilhelm Beck utworzył partię nazywaną potocznie Partią Ludową (niem. Volkspartei). Przeciwnikiem w wyborach było niesformalizowane ugrupowanie zwane Partią Lwów (niem. Löwen–Partei), z którego wykształciła się Postępowa Partia Obywatelska. Różnice ideowe między tymi partiami były niewielkie i obie można określić jako konserwatywne. Głównym postulatem Chrześcijańsko-Społecznej Partii Ludowej było przeprowadzenie reform ustrojowych w duchu demokracji, a także zmiana kierunku polityki zagranicznej z Austrii na Szwajcarię. Mimo porażki w wyborach (zdobyli 5 mandatów z 12, w tym wszystkie 4 mandaty z okręgu Unterland) to właśnie VP stworzyło rząd, który był odpowiedzialny za reformy i zmianę konstytucji w 1921 roku.