Zygmunt Orłowski s. Franciszka (ur. 5 lutego 1926 w Konopówce pow. Tarnopol na Ukrainie, zm. 8 lipca 1984 w Gdańsku) – pułkownik dyplomowany Wojska Polskiego, uczestnik walk w II wojnie światowej.
Życiorys Absolwent Oficerskiej Szkoły Artylerii w Riazaniu z 1945 oraz Akademii Sztabu Generalnego im. Karola Świerczewskiego w Rembertowie z 1965 (z wyróżnieniem). Po ukończeniu szkoły oficerskiej został skierowany do 6 Brygady Artylerii Lekkiej wchodzącej w skład 2 Łużyckiej Dywizji Artylerii. W okresie II wojny światowej brał udział w walkach o Wał Pomorski w 1945 r. oraz w forsowaniu Nysy. Odznaczony m.in. Krzyżem Walecznych i Złotym Krzyżem Zasługi.
W latach 1975–1982 pełnił obowiązki Komendanta Wojskowej Komendy Uzupełnień w Gdyni.
Do rezerwy został przeniesiony 14 lutego 1982 na podstawie Rozkazu Szefa Departamentu Kadr MON nr 0153 z 30 września 1981.
Został pochowany na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku (rejon II-Aleja Zasłużonych). mały|Grób płka Zygmunta Orłowskiego na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku Awanse szeregowy – 12 kwietnia 1944 podporucznik – 6 stycznia 1945 porucznik – 21 września 1945 kapitan – 11 października 1947 major – 11 października 1950 podpułkownik – 15 września 1955 pułkownik – 11 października 1965