Jan Działyński herbu Ogończyk (ur. 1590, zm. 11 marca 1648 w Pokrzywnie) – wojewoda chełmiński od 1647, starosta pokrzywnicki, pucki i kowalewski, dworzanin królewski w 1628 rokuMarcin Broniarczyk, Wykształcenie świeckich senatorów w Koronie za Władysława IV, w: Kwartalnik Historyczny, rocznik CXIX, 2012, 2, s. 275..
Życiorys Jeden z czołowych polityków Prus Królewskich pierwszej połowy XVII w., poseł na sejm, rzecznik ograniczenia politycznego uprawnień miast pruskich, obrońca odrębności Prus Królewskich.
Urodził się około 1590 r. Był synem Stanisława i Heleny z Plemięckich, a bratem Michała Erazma biskupa kamienieckiego, Stanisława kasztelana gdańskiego i Mikołaja. Razem z braćmi Stanisławem i Michałem w 1602 r. został uczniem Kolegium Jezuitów w Braniewie. Po skończeniu edukacji udał się na dwór króla Zygmunta III Wazy.
Obrał drogę kariery wojskowej, uczestniczył w wojnach z Rosją i Szwecją. Dał się na nich poznać jako dobry dowódca. W 1620 r. sejm powołał go na członka wojennej rady przybocznej, przydatnej hetmanowi Chodkiewiczowi na czas wojny z Turcją. Przebywał w oblężonym Chocimiu. W 1624 r. stany pruskie postulowały o nagrodę dla Działyńskiego w związku z zasługami militarnymi. W 1626 r.