Odkrycie książki napisanej przez amerykańskiego misjonarza Homera Hulberta, wspominającej o tymczasowej okupacji Cuszimy przez Silla, zostało użyte jako dowód na to twierdzenie przez co najmniej jednego współczesnego historyka koreańskiego, Lee Hyun-bok.
Zgodnie z zasadami wprowadzonymi przez kodeks Taihō (Taihō-ritsuryō) w VIII wieku, Cuszima została prowincją Japonii, politycznie i ekonomicznie związaną z Dazaifu, centralnym miastem Kiusiu oraz centralnym rządem Japonii. Ze względu na swoje strategiczne położenie Cuszima odegrała istotną rolę w obronie Japonii przed inwazjami z kontynentu oraz w rozwoju linii handlowych z Balhae i Zjednoczonym Silla w Korei. Po wygranej przez chińską dynastię Tang bitwie pod Baek-gang w 663 roku, na Cuszimie pojawili się strażnicy graniczni oraz zbudowano zamek Kaneda.
Aż do okresu Heian prowincja Tsushima była zarządzana przez regionalnych administratorów (tytuł dziedziczny) zwanych kuni no miyatsuko, a następnie do połowy XIII w. przez klan Ahiru. Przez pokolenia rola i tytuł „gubernatora Cuszimy” przypadał wyłącznie członkom klanu Shōni. Jednakże faktyczną kontrolę nad Cuszimą sprawował podporządkowany Shōni klan Sō, ponieważ Shōni pozostawali na Kiusiu. Klan Sō rządził Cuszimą do schyłku XV wieku.