W 1753 roku, w odpowiedzi na rosnące zapotrzebowanie na wyroby hutnicze dla rodzącej się nowoczesnej gospodarki przemysłowej i rolnictwa, a przede wszystkim dla celów zbrojeniowych (materiałów do produkcji elementów broni palnej, luf armatnich, amunicji, broni białej i oporządzenia wojskowego) w Paruszowcu uruchomiono hutę, występującą następnie pod nazwą „Eliza”. Od 1800 r. zarządzał nią doświadczony radca hutniczy (niem. Hüttenrat) Ephraim Ludwig Gottfried Abt (1752-1819), związany uprzednio z hutami w Ozimku i GliwicachEphraim Ludwig Gottfried Abt na stronie „Muzeum Hutnictwa Dolony Małej Panwi w Ozimku” .. Po II wojnie światowej występowała jako Huta Silesia.
W trakcie III powstania śląskiego przez ponad 24 godziny prowadzono walkę o opanowanie Paruszowca, na terenie którego znajdowały się liczne zakłady przemysłowe. Po stronie powstańców poległo sześciu ludzi (Antoni Patron lat 21, Emanuel Szymura lat 22, Piotr Nolepa lat 23, Franciszek Szewczyk lat 24, Wilhelm Pustelny lat 21 oraz Józef Masłowski lat 24), poważniejsze rany odniosło 15 żołnierzy. Po stronie samoobrony niemieckiej było 18 zabitych, wielu odniosło rany lub dostało się do niewoli.