W latach 1979–1982 posługiwał w parafii Lutcza, w latach 1982–1984 w Parafii Trójcy Świętej w Krośnie, a w latach 1987–1988 w Parafii Ducha Świętego w Przeworsku. W 1988 został dyrektorem Biblioteki Wyższego Seminarium Duchownego w Przemyślu i wykładowcą historii Kościoła w Instytucie Teologicznym w Przemyślu. Od 1991 był prefektem alumnów przemyskiego seminarium, a w latach 1996–2001 piastował stanowisko rektora tej uczelni. W 1999 został kanonikiem gremialnym kapituły metropolitalnej, a w 2005 objął w niej funkcję prepozyta.
16 listopada 2000 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji przemyskiej ze stolicą tytularną Lavellum. Święcenia biskupie otrzymał 23 grudnia 2000 w Bazylice Archikatedralnej Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i św. Jana Chrzciciela w Przemyślu. Głównym konsekratorem był Józef Michalik, arcybiskup metropolita przemyski, zaś współkonsekratorami Stefan Moskwa, biskup pomocniczy przemyski, i Edward Białogłowski, biskup pomocniczy rzeszowski. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa Gloria Tibi Trinitas (Chwała Tobie, Trójco). W archidiecezji przemyskiej objął urząd wikariusza generalnego.