– okres w historii Japonii w latach 250–710, kiedy dwór cesarski zarządzał krajem z prefektury Nara znanej wówczas jako prowincja Yamato. Dzieli się na okres Kofun (250–538) i Asuka (538–710).
Początki
Większość badaczy przyjmuje, że pierwszym potwierdzonym cesarzem tego okresu był Sujin. Kroniki Nihon-shoki wymieniają go jako dziesiątego cesarza, a jako datę jego śmierci podają 30 r.n.e., podczas gdy Kojiki określa ją na 258 r.n.e. W rzeczywistości najbardziej prawdopodobny wydaje się rok 318D. Philippi, Kojiki, s. 208 oraz J.E. Kiddler, The Earliest, s. 105..
Część uczonych uważa, że Sujin był przywódcą koreańskich najeźdźców z IV wieku, którzy utworzyli państwo YamatoJako pierwszy zaprezentował tę teorię Egami Namio pod koniec lat 40. XX w. Do dziś doczekała się ona licznych wariantów. Podsumowanie w: G. Ledyard, Horse-Rider Theory, KEJ, t. 3, s. 229-231. Jeden z wariantów tej teorii został rozwinięty w: G. Ledyard, Galloping along With the Horseriders: Looking for the Founders of Japan, "Journal of Japanese Studies" (dalej JJS) 1975, nr 1/2, s.217-254. W ostatnich latach kolejny wariant rozwinął Wontack Hong. Według niego najazd rozpoczął król Baekje (jednego z królestw koreańskich), doprowadzając w 390 r. do zjednoczenia państwa Yamato.