thumb|Konstytucja Indii (1949) jest obecnie najdłuższą z konstytucji. Nie wszystkie istotne aspekty funkcjonowania władzy publicznej są w konstytucjach opisane i praktyka polityczna wytwarza własne formy instytucjonalne, oparte na politycznym zwyczaju czy aktach prawnych niższego rzędu. Np. konstytucja USA nie określa szczegółowo działania partii politycznych, sposobu organizacji wyborów czy działania legislatywy i egzekutywy.

Klasyfikacje Konstytucje są klasyfikowane na podstawie różnych kryteriów: konstytucja formalna (de iure) i materialna (de facto). Szczególny akt normatywny określany mianem konstytucji, jest konstytucją w sensie formalnym. Konstytucja w sensie materialnym to ogół norm określających strukturę władzy publicznej i sytuację jednostki w państwie. W tym drugim sensie konstytucja nie musi być spisana, a normy mogą pochodzić z różnych aktów prawnych, czy nawet z prawa zwyczajowego. Tego typu konstytucja ujmowana jest opisowo, a nie normatywnie; konstytucja pisana i niepisana. Konstytucje pisane są utożsamiane z konstytucjami w sensie formalnym i mają postać jednego lub (rzadziej) kilku najważniejszych aktów prawnych. Najbardziej znaną konstytucję niepisaną ma Wielka Brytania, która uznaje, że są to najważniejsze zasady ustrojowe, zawarte w prawie pisanym, precedensach, konwenansach konstytucyjnych.