Paweł Pawluk, właśc. Paweł Michnowicz But (ukr. Павло Михнович, Павло Бут, zm. 1638 w Warszawie) – hetman kozacki, przywódca powstania kozaków i chłopów w 1637.
Życiorys Niewiele wiadomo o życiu Pawła Pawluka. Na arenę wielkich wydarzeń wkroczył w 1635, biorąc udział w czasie powstania kozackiego Iwana Sulimy w ataku na twierdzę Kudak. Pochwycony, został skazany na karę śmierci, a wyrok miał zostać wykonany w Warszawie, jednak za wstawiennictwem kanclerza wielkiego koronnego Tomasza Zamoyskiego został uwolniony.
W 1637 wziął udział w wyprawie chana krymskiego przeciw Imperium osmańskiemu. W tym samym roku rozpoczął chłopsko-kozackie powstanie przeciw polskiemu panowaniu. Został rozbity w bitwie pod Kumejkami, ale udało mu się jeszcze z resztką mu wiernych ludzi połączyć się z oddziałami Dymitra Huni. Pod Borowicą (niedaleko Czerkas) większość powstańców jednak skapitulowała.
Po kapitulacji powstańców w Borowice 20 grudnia Pawluk wpadł w ręce hetmana Mikołaja Potockiego, bo część Kozaków zgodziła się udzielić wiary zapewnieniom królewskiego przedstawiciela, prawosławnego szlachcica Adama Kisiela.