Białołęka Dworska – osiedle i obszar MSI w północno-wschodniej części Warszawy, w dzielnicy Białołęka.
Jest zlokalizowane w otoczeniu lasów pomiędzy linią kolejową E-65 z Warszawy do Gdańska a ulicą Ornecką. Białołęka Dworska od północy graniczy ze wsiami Józefów i Michałów-Grabina w gminie Nieporęt, od północnego zachodu z Choszczówką, od północnego wschodu z Szamocinem, od południowego zachodu z Tomaszewem, od południa z Żeraniem, a od zachodu z Płudami, Wiśniewem oraz Henrykowem.
Na osiedlu dominuje zabudowa jednorodzinna. Północna część Białołęki Dworskiej w starych planach figuruje jeszcze jako Różopole oraz Łapigrosz – obecnie tereny te zaliczane są do Warszawskiej Choszczówki.
Historia thumb|Ogłoszenie reklamujące sprzedaż działek w Białołęce Dworskiej, Kurier Warszawski 1930 r. Białołęka Dworska stanowiła część dawnej wsi szlacheckiej istniejącej od 1425 roku. Na początku XVII wieku właścicielem Białołęki był biskup chełmiński Wawrzyniec Gembicki, a w połowie XVII wieku Jan Kazimierz, który darował ją następnie jezuitom. W kronikach kościoła w Tarchominie Białołęka występuje pod koniec XVI w., kiedy to parafia Tarchomin obejmowała tereny do Radzymina. Tworzyła wtedy jedną całość, która następnie rozpadła się na Białołękę Wieś (Białołękę Szlachecką) oraz Białołękę Dworską.