zwane przez miejscowych Górą Zamkową (w czasach Mendoga stać tam miał zamek).
W 1434 roku dziedzicem Niemenczyna był Andrzej Sakowicz (jego ojciec Sak przyjął herb Pomian na unii horodelskiej w 1413 roku).
Według spisów podskarbińskich z 1569 roku dobra niemenczyńskie zaliczały się już do dóbr królewskich. Około 1766 roku przez oddzielenie z ciwuństwa wileńskiego miasteczka Niemenczyn, wsi Niemenczyn i Giejany utworzono starostwo niegrodowe, które posiadał ciwun wileński Tyszkiewicz. Później własność biskupa wileńskiego ks. Massalskiego. Konstytucją z 1775 roku zabezpieczono na dobrach tych sumę komisji edukacyjnej. Od 1803 roku dobra niemenczyńskie stały się beneficjum edukacyjnym Uniwersytetu Wileńskiego uposażającym emerytowanych profesorów tej uczelni. Po likwidacji uniwersytetu Niemenczyn przeszedł na własność państwa rosyjskiego.