ale być może też „Galilejczyk”, czyli Jezus Chrystus; Belzebub – jedno z biblijnych określeń Szatana, „księcia demonów” (Ewang. Mateusza 12,24); Bismallah – arab. „w imię Boga”, czyli Allaha (zwrot, który rozpoczyna prawie każdą surę Koranu).
Utwór był wynikiem fascynacji Mercury’ego operą. Temu zainteresowaniu dawał on później wyraz wielokrotnie, m.in. nagrywając płytę Barcelona z katalońską śpiewaczką Montserrat Caballé.
Wideo Zespół został zaproszony do występu w programie Top of the Pops w BBC, ale grał wtedy trasę koncertową, a członkowie zespołu byli niechętni występom z playbacku, więc skorzystano z możliwości nakręcenia wideo promocyjnego. Reżyserem był Bruce Gowers, który wcielił w życie pomysły członków zespołu. Nagranie miało miejsce na początku listopada 1975 na scenie numer pięć w Elstree Film Studios, w przerwie między próbami przed trasą koncertową. Z fortepianu użytego w wideo przez Freddiego Mercury’ego, korzystał też Paul McCartney podczas nagrywania „Hey Jude”.
Zdjęcia trwały cztery godziny, a produkcja, dzięki wykorzystaniu wozu transmisyjnego menedżera, kosztowała 4500 funtów. Wszystkie efekty specjalne zrobiono podczas nagrania.