Sekcja Bielsko miała również duży udział w przygotowywaniu map turystycznych i przewodników. Najważniejsze publikacje to: Führer durch die Beskiden im Gebiete der Section Bielitz-Biala des Beskiden-Vereines – 1891, autorstwa Karla Kolbenheyera, Illustrirter Führer durch die Beskiden und die agrenzenden Landschaften – 1891, Josefa Matzury, Führer durch Bielitz-Biala und Umgebung – 1912, Spezialkarte des schles.-gal. Beskiden – Wilhelma Schlesingera.
Z innych sekcji aktywna w działalności wydawniczej była m.in. sekcja z Frydka. Najważniejszą pozycją był przewodnik Führer durch die Beskiden autorstwa Johanna Hadaszczoka, kilkakrotnie wznawiany.
Sekcja bielska założyła biblioteczkę, w której gromadziła księgozbiór związany z górami. W 1903 r. liczyła ona 55 tomów.
Schroniska Beskidenverein thumb|Schronisko na Szyndzielni – ok. 1907 thumb|Pocztówka z 1902, przedstawiająca schronisko na Łysej Górze i Białym Krzyżu thumb|Otwarcie schroniska pod Czantorią w 1904 thumb|Hadaszczok – Hütte – pocztówka z 1907 Beskidenverein propagowało zarówno , jak i narciarstwo, ale przede wszystkim budowało pierwsze prawdziwe schroniska w Beskidach (obiekty noclegowe istniały już w górach wcześniej, lecz nie były to typowe schroniska turystyczne – nie korzystali z nich turyści, lecz arystokracja i koła łowieckie).