marek.
25 sierpnia 1929 roku ks. Józef Bennek dokonał benedykcji nowego kościoła. 23 lutego 1930 świątynia zyskała status lokalii podległej parafii św. Franciszka. 30 sierpnia 1932 roku biskup sufragan Walenty Wojciech dokonał konsekracji świątyni. 4 sierpnia 1937 kard. Adolf Bertram wydał dekret podnoszący dotychczasową lokalię do rangi kuracji, który wszedł w życie 1 października tegoż roku. Po II wojnie światowej kuracja została uznana przez władze kościelne bez dekretu za samodzielną jednostkę – parafię św. Jadwigi w Zabrzu.
W latach 1994–2001 kościół był remontowany, zamontowano wówczas 18 nowych witraży oraz nabyto obrazy przedstawiające Matkę Boską Nieustającej Pomocy oraz Jezusa Miłosiernego.
8 czerwca 2008 roku kościół został wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa śląskiego; znajduje się również na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.
Architektura mały|lewo|Wnętrze świątyni (2018) Budowla drewniana posadowiona na płycie żelbetowej o masie 57 ton, na planie owalnego dwunastoboku z czterema ośmiobocznymi wieżami narożnymi w stylu modernizmu z elementami ekspresjonizmu. Rozwiązanie czterowieżowe wzbudza skojarzenia z architekturą Bliskiego Wschodu.