Trójkąt Południowy (łac. Triangulum Australe, dop. Trianguli Australis, skrót TrA) to mała, 83. co do wielkości, lecz wyraźna konstelacja nieba południowego. Nazwa wzięła się z faktu, że gwiazdy tej konstelacji układają się w kształt prawie równobocznego trójkąta. Liczba gwiazd dostrzegalnych nieuzbrojonym okiem: około 20. W Polsce niewidoczny. Mimo że jest mniejszy od swojego odpowiednika na półkuli północnej, to zawiera jaśniejsze gwiazdy. Jest łatwo rozpoznawalnym układem trzech gwiazd. Leży w obrębie Drogi Mlecznej, niedaleko jasnych gwiazd: Alfa (α) i Beta (β) Centauri.
Istnieje również gwiazdozbiór nieba północnego o nazwie Trójkąt (łac. Triangulum).
Historia Gwiazdy konstelacji leżą zdecydowanie za daleko na południe, by starożytni astronomowie mogli je łatwo zobaczyć. Być może pierwszym Europejczykiem, który zwrócił uwagę na te gwiazdy, był włoski odkrywca i kartograf Amerigo Vespucci, który w latach 1499–1502 odkrywał wschodnie wybrzeża Ameryki Południowej. Trójkąt Południowy jest najmniejszym z dwunastu gwiazdozbiorów rozpoznanych w XVI w. przez holenderskich nawigatorów Pietera Dikszoona Keysera i Fredericka de Houttmana podczas badań Indii Wschodnich. Petrus Plancius zamieścił konstelację na globusie nieba z 1598 roku, ale była to inna grupa gwiazd niż te, które opisali Keyser i Houtman.