Aktywność gwiazdy w paśmie rentgenowskim, nietypowa jak na gwiazdę tego typu, wskazuje na możliwość obecności niewidocznego towarzysza w odległości 50 au. Druga co do jasności, leżąca w odległości 40 lat świetlnych, Beta TrA jest białą gwiazdą o podobnej jasności co Atria. Ma słabo świecącego towarzysza odległego o 155 sekund łuku. Trzecia co do jasności i wieńcząca Trójkąt Południowy Gamma TrA jest niebieskobiałym karłem znajdującą się w odległości 183 lat świetlnych. Wyróżnia się znaczną prędkością rotacji wynoszącą 199 kilometrów na godzinę. Kolejne co do jasności gwiazdy to Delta, Epsilon i Zeta Trianguli Australis. Układ Jota Trianguli Australis. Składnik główny jest gwiazdą spektroskopową podwójną o okresie około 40 dni, a dalej w odległości 20″ znajduje się trzeci składnik układu. Gwiazda zmienna X TrA nieregularnie zmienia jasność w zakresie od 5,03 do 6,05, ale czasami blednie do dziewiątej wielkości gwiazdowej. Ciemnoczerwony obiekt należy do klasy gwiazd węglowych i jest olbrzymem o średnicy 400 razy większej od Słońca. Obserwowana temperatura gwiazdy to zaledwie 2700 K. Inną ciekawą gwiazdą zmienna jest gwiazda kataklizmiczna EK TrA. Należy do podklasy nowych karłowatych typu SU UMa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Trójkąt Południowy · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.