Isiaha Thomasa, Joe Dumarsa, Billa Laimbeera, Dennisa Rodmana i Vinniego Johnsona. Tak zaczęła się era „Bad Boys”, czyli grających fizycznie i nastawionych na obronę Pistons. mały|250px|Arena Tłoków – Palace of Auburn Hills. Przed sezonem 1988-89 wyprowadzili się do hali The Palace of Auburn Hills, by właśnie tam kilka miesięcy później świętować zdobycie pierwszego mistrzostwa NBA (4-0 z Lakers). Rok później pokonali w finale Portland Trail Blazers 4-1, stając się dopiero trzecim zespołem w historii ligi, który sięgnął po tytuł mistrza ligi sezon po sezonie. Wcześniej dokonali tego w NBA tylko Boston Celtics i Los Angeles Lakers. mały|250px|Prezydent George W. Bush podejmuje mistrzowską drużynę Pistons. Po nieudanym eksperymencie z budowaniem zespołu wokół Granta Hilla w drugiej połowie lat 90., w 2000 roku Joe Dumars – już jako generalny menedżer – wrócił do koncepcji McCloskeya. Zbudował zespół w oparciu o niechcianych w innych klubach zawodników (Chauncey Billups, Rip Hamilton, Ben Wallace, Rasheed Wallace), co zaprocentowało w 2004 roku kolejnym mistrzostwem. Niemal przez dekadę Pistons dominowali na Wschodzie NBA, sześć razy z rzędu awansując do Finału Konferencji.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Detroit Pistons · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.