Mieszkańcy Szamocina Przed wojną większość ludności Szamocina stanowili osadnicy niemieccy. Mieszkały tu również rodziny polskie i żydowskie. Na początku XX w. na Szamocinie mieściła się trój-oddziałowa szkoła podstawowa, która została zastąpiona po I wojnie światowej 4-klasową. Szkoła mieściła się w jednej izbie, w drugiej znajdował się kościół ewangelicki. Obowiązki nauczyciela a zarazem kierownika szkoły pełnił jednoosobowo Niemiec, który w niedziele jako pastor odprawiał w drugiej części budynku szkolnego nabożeństwa dla miejscowych ewangelików. W szkole wszystkie oddziały uczyły się razem, oddzielone od siebie tylko ławkami. Kiedy jeden oddział miał lekcję głośną, drugi odrabiał w tym czasie prace pisemne. Szkołę utrzymywali okoliczni gospodarze, przeważnie koloniści niemieccy. Szkołę w Szamocinie zlikwidowano po uruchomieniu w latach 30. Szkoły Powszechnej w Białołęce Dworskiej. Mieszkający na terenie Szamocina koloniści niemieccy otrzymywali z Niemiec maszyny rolne, stanowiące wówczas wielką nowość. Mieszkający na terenie Szamocina Niemcy korzystali także z niemieckiej pomocy finansowej i fachowej. Koloniści niemieccy grzebani byli na cmentarzu ewangelickim znajdujących się na terenie pobliskiej wsi Józefów.