Tymczasem wojna zbliżyła się do granic Georgii, do Atlanty a zapasy i zasoby ludzkie blokowanej Konfederacji były już na wyczerpaniu. Ellen pisała w tym czasie do córki by wracała do Tary, ale ta w końcu została w Atlancie. „Carreen” i „Suellen” zapadły na tyfus a Ellen leczyła córki. Natomiast Jankesi penetrowali linie kolejowe i Scarlett obawiała się, że Wade i Prissy – jej przyzwoitka – dostaną się do niewoli lub zginą z ich ręki. Dopiero bitwa pod Atlantą w lipcu 1864 roku i przedwczesny poród Melanii, który to Scarlett musiała przyjąć sama z Prissy, spowodował, że uciekły z pomocą Rhetta. Ciotka „Pittypat” udała się do krewnych w Macon. Melania urodziła zdrowego chłopca, którego nazwała Beau Wilkes, ale wyczerpało ją to całkowicie. Rhett Butler zorganizował konia z powozem dla Scarlett i przeniósł Melanię na powóz. Dotychczas unikał wojny na rzecz przemytu dla Południa. Teraz porzucił je po wywiezieniu za miasto by samemu zaciągnąć się do Konfederatów. Scarlett dotarła do Tary z wielki wysiłkiem. Znalazła po drodze krowę i nietkniętą Tarę, pośród pogorzelisk spalonych plantacji sąsiadów. Na miejscu dowiedziała się, że Ellen zmarła od tyfusu przyniesionego od sąsiadki, Emmy Slattery. „Carreen” i „Suellen” były wyleczone, ale osłabione.