70-71.
Dla ochrony praw majątkowych osoby poczętej, lecz nie urodzonej można było powołać kuratora ()W. Osuchowski, Zarys prawa rzymskiego, Warszawa 1967, s. 312, Helena Pietrzak, „Curator ventris” dla „nasciturusa”.
W prawie współczesnym Pozycja prawna dziecka poczętego od wieków rodzi liczne kontrowersje. Na ogół reguluje się ją według jednej z dwóch metod. Pierwsza polega na przyznaniu dziecku poczętemu ogólnej zdolności prawnej, pod warunkiem, że urodzi się żywe (np. prawo austriackie, szwajcarskie, węgierskie, czeskie i słowackie). Druga metoda polega na przyznaniu dziecku poczętemu warunkowej możności nabycia jedynie określonych praw (lub nabycia praw i obowiązków na określonej drodze), czyli na przyznaniu zdolności w ograniczonym zakresie (np. prawo francuskie, niemieckie, rosyjskie i polskie). Zasadnicze znaczenie mają w tym przypadku przepisy przyznające dziecku poczętemu możliwość dziedziczenia pod warunkiem, że się urodzi żywe (lub także zdolne do życia). Istnieją również takie porządki prawne, w których brak jest przepisów regulujących sytuację prawną dziecka poczętego, ale sądy tych państw postępują niejednokrotnie tak, jak gdyby takie przepisy istniały, co skutkuje wytworzeniem się norm zwyczajowychM. Pazdan, w: System Prawa Prywatnego, t. 1, Prawo cywilne – część ogólna, red. M. Safjan, Warszawa 2012, s.