Za czwartymi drzwiami pojawia się oczom Judyty przecudny ogród, pełen kwiatów i zieleni. Judyta nie cieszy się ich widokiem zbyt długo. Płatki kwiatów pokrywa lepka krew. Judyta dostaje klucz do piątych drzwi. Za nimi znajduje się królestwo Sinobrodego. Lecz Judyta jest nieustępliwa. Chce kolejnego klucza. Sinobrody zwraca jej uwagę na światło, które już wpuściła do jego zamku przez pięć otwartych drzwi. Lecz ona chce poznać całą prawdę i domaga się klucza, który w końcu dostaje. Za szóstymi drzwiami jest ciche, białe jezioro. Jezioro Łez. Sinobrody błaga Judytę, by nie otwierała ostatnich drzwi. Ona już ma pewność, co znajduje się za ostatnimi drzwiami. Pomordowane żony Sinobrodego! Judyta stanowczo żąda ostatniego klucza. Sinobrody zrezygnowany i gniewny wręcza jej go. I nagle wszystko pokrywa ciemność. Po chwili, wśród blasku księżyca pojawiają się trzy postacie. To zamordowane żony Sinobrodego. Pierwsza pojawiła się u niego o świcie, więc po kres jego dni świt należeć będzie do niej. Druga przyszła do niego w południe, więc do niej będzie należało południe. Trzecia pojawiła się wieczorem, więc każdy wieczór będzie jej. Teraz, gdy Judyta poznała wszystkie tajemnice Sinobrodego musi pozostać za siódmymi drzwiami.