Powoli uwalniająca się substancja czynna przenika przez błonę śluzową bezpośrednio do krwiobiegu. Pozwala to uniknąć występowania efektu pierwszego przejścia przez wątrobę, który może znacznie obniżać skuteczność niektórych leków. Podanie leku tą drogą gwarantuje również szybkie działanie, prawie jak po podaniu dożylnym. W tej formie stosuje się m.in. nitroglicerynę, leki obniżające ciśnienie krwi i niektóre hormony. Tabletki podpoliczkowe (dopoliczkowe) (łac. Tabulettae buccales) Tabletkę przykleja się do błony śluzowej policzka, w jego górnej części, w okolicy górnego dziąsła. Leki stosowane w tej formie uwalniają się przez dłuższy czas. Podobnie jak w tabletkach podjęzykowych lek dostaje się bezpośrednio do krwiobiegu, co pozwala uniknąć występowania efektu pierwszego przejścia. Tabletki do połykania Tabletki do połykania można podzielić pod względem szybkości i czasu uwalniania substancji leczniczej: Tabletki uwalniające substancję leczniczą w żołądku Są to tabletki o niemodyfikowanym uwalnianiu. Substancja lecznicza uwalnia się szybko, po rozpadzie tabletki, i jest wchłaniana w żołądku i górnym odcinku jelita cienkiego. Jest to najczęściej stosowany rodzaj tabletek. Tabletki o przedłużonym uwalnianiu (łac.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tabletka · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.