Józef Gucwa (ur. 20 grudnia 1923 w Kąclowej, zm. 8 marca 2004 w Tarnowie) – polski duchowny rzymskokatolicki, biskup pomocniczy tarnowski w latach 1969–1999.
Życiorys Pochodził z rodziny rolniczej. Do szkoły podstawowej uczęszczał w Kąclowej w latach 1929–1935, po czym rozpoczął naukę w Gimnazjum im. Artura Grottgera w Grybowie. Naukę kontynuował w Małym Seminarium w Tarnowie i jednocześnie rozpoczął naukę w tarnowskim Gimnazjum i Liceum im. Kazimierza Brodzińskiego, gdzie w 1939 zdał małą maturę. W maju 1940 wstąpił do Związku Walki Zbrojnej. W sierpniu 1942 był poszukiwany przez gestapo, zagrożony aresztowaniem ukrywał się. Wstąpił do tworzącego się oddziału partyzanckiego „Żbik”, którego był współorganizatorem, przyjął pseudonim „Wilk”. Oddział partyzancki „Żbik” Armii Krajowej działał w okolicach Gorlic i Grybowa, (OP „Żbik” należał do III batalionu 1 Pułku Strzelców Podhalańskich). W czasie okupacji niemieckiej ukończył liceum w ramach tajnych kompletów, egzamin maturalny zdał w czerwcu 1944. W latach 1944–1948 studiował w Wyższym Seminarium Duchownym w Tarnowie, następnie na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, który ukończył w 1950 z magisterium z teologii. Święceń prezbiteratu udzielił mu 20 czerwca 1948 w Tarnowie biskup Jan Stepa.