Do wyrobu innych imitacji używa się kawałków muszli ślimaków (perły antylskie), małżów (perły Takara z Japonii), lub zębów manata (perła Dugon).

Do imitacji należy również hodowlana perła łuskowa z Australii (w handlu zwana często perłą japońską, lecz coraz częściej perłą Mabe). Składa się z cienkiej warstwy macicy perłowej nałożonej na części wykonane technicznie. Najpierw do wewnętrznej ścianki muszli małża przyczepia się jądro z gliny lub sztucznej żywicy, co sprawia, że małż pokrywa ją cienką warstwą macicy perłowej. Po zbiorze jądro ponownie się wycina i zastępuje półkulą z macicy perłowej.

W handlu dostępne są również imitacje pereł z tworzyw sztucznych.

Imitacje opali Charakterystyczne błyski barwne (światła) w opalach są określane grą barw lub migotliwością (iryzacją). Jest ona wywołana interferencją światła od drobniutkich globul krzemionkowych. Ta struktura została odtworzona w imitacji opali wytwarzanych we Francji (przez Gilsona). Amerykanin John Slocum rozwinął produkcję imitacji opali o wyrazistej grze barw, które jednak nie mają dostatecznej jedwabistości połysku oraz żywości plam barwnych.