August Hlond (ur. 5 lipca 1881 w Brzęczkowicach, zm. 22 października 1948 w Warszawie) – polski duchowny rzymskokatolicki, salezjanin, biskup diecezjalny katowicki w 1926, arcybiskup metropolita gnieźnieński i poznański w latach 1926–1946, arcybiskup metropolita gnieźnieński i warszawski w latach 1946–1948, prymas Polski w latach 1926–1948, kardynał prezbiter od 1927, czcigodny sługa Boży Kościoła katolickiego, kawaler Orderu Orła Białego.
Życiorys Młodość, wykształcenie, prezbiterat Drugie dziecko Jana (pracującego na kolei, pełniąc kolejno obowiązki: pomocnika zwrotniczego, robotnika kolejowego, zwrotniczego i dróżnika) i Marii z domu Imiela, brat salezjanów: Ignacego (ur. 1879 r.), Antoniego (ur. 1884 r.) i Klemensa (ur. 1901 r.), jak również Anny (ur. 1886 r.), Jana (ur. 1888 r.), Stanisława (ur. 1890 r., zmarł w wieku 2 lat na koklusz), Pauliny (ur. 1892 r.) Marii (ur. 1896 r.) i Marty (ur. 1899 r.).
Uczeń szkoły salezjańskiej, w 1893 wysłany z niej do Włoch w celu kontynuowania nauki.