W walkach tych obie strony poniosły bardzo ciężkie straty, szczególnie wśród oficerów.
Villars po opanowaniu wzgórza wrócił do swej jazdy. W drodze omal nie dostał się do niewoli i tylko dzięki przygodnemu żołnierzowi, który ostrzegł go o trzech batalionach austriackiej piechoty uniknął nieszczęścia. W ręce Austriaków wpadł jednak jego osobisty sekretarz.
Kawaleria wymieszana z grenadierami również odniosła sukces. Obawiając się, by rozbita jazda austriacka znów się nie pozbierała, Villars nakazał pościg. Bitwa była wygrana. Następnego dnia skapitulowała twierdza Friedlingen.
Po bitwie Pobici Austriacy stracili 1 703 zabitych, 2 601 rannych, 11 dział i 35 sztandarów. Francuskie straty były znacznie niższe (355 zabitych, 742 rannych).
Skutkiem zwycięstwa pod Friedlingen było w tym roku całkowite opanowanie Alzacji przez Francuzów, natomiast Claude de Villars tuż po bitwie otrzymał od króla Francji Ludwika XIV laskę marszałkowską.