pochodzi herb przedstawiający świętego Pawła, stojącego z otwartą księgą w lewej ręce.
Z historii szkolnictwa w Pawłowie Najstarsze dzieje szkolnictwa opisał ks. dr Józef Knosała w książce pt. „Bielszowice, Kończyce, Pawłów” wydanej w 1928 r. Późniejszy rozwój szkolnictwa odtworzony został na podstawie kronik szkolnych i wspomnień byłych uczniów. Niestety, kroniki przedwojenne zaginęły w czasie II wojny światowej.
Z pracy ks. J. Knosały dowiadujemy się, że dzieci gminy Pawłów uczęszczały najpierw do szkoły farnej w Bielszowicach. Liczba ich była niewielka; w 1815 r. – 6 dzieci; 1817 – 8 dzieci; 1819 – 6 dzieci. mała ta liczba wyróżniała się jednak regularnym uczęszczaniem do szkoły. Wraz z rozwojem gminy zwiększyła się również liczba dzieci. W 1865 r. otwarto szkołę w Kończycach, do której przeniesiono z Bielszowic 42 dzieci pawłowskich. W roku 1871 zamknięto szkołę w Kończycach. Wtedy powstała tymczasowa szkoła w Pawłowie, do której początkowo uczęszczały dzieci z Kończyc i Pawłowa. W roku 1873 wynajęto „na szkołę” budynek przy ulicy Głównej nr 84 (obecnie ul. Sikorskiego). W 1874 r. uczęszczało do tej szkoły 213 dzieci. Ponieważ pomieszczenia były niewystarczające, przystąpiono wiosną w 1875 r. do budowy szkoły przy ul. Głównej nr 58. W budynku tym były cztery klasy i dwa mieszkania dla nauczycieli.