zaopatrzone też było w pokrywę zwieńczoną statuetką kobiecą. Ozdobne ślimakowate uchwyty mają atasze w kształcie głowy Gorgony. W pochodzie wojowników z fryzu artysta umiejętnie przedstawił postacie z profilu i prawidłowo oddał budowę ich ciała z umięśnieniem oraz ruchy kończyn.
Obiekt został prawdopodobnie przywieziony w częściach i zmontowany na miejscu, na co wskazuje jego wykonanie fragmentami, w różnych technikach. Czaszę naczynia wykuto z jednego arkusza cienkiej blachy i wypolerowano; osobno wykuto stopkę zdobioną (podobnie jak ramiona czaszy) trybowaniem i przylutowaną niewidocznie pod pierścieniem nałożonym w miejscu łączenia. Oba uchwyty i poszczególne figurki fryzu zostały odlane osobno w formach; od spodu oznaczono je literami według kolejności przytwierdzania ich nitami. Kołnierz otaczający wylew odlano dwóch częściach.
Sąsiedztwo znaleziska było najpewniej celtycką placówką handlową na szlaku wymiany biegnącym z północnego zachodu na południowy wschód, pomiędzy Brytanią a południową Italią. Największy krater świata mógł dotrzeć tam przez Alpy lub częściowo drogą wodną (Rodanem i Saoną).
Zabytek znajduje się w zbiorach muzeum archeologicznego w Châtillon-sur-Seine.