Bitwa pod Saragossą – starcie zbrojne, które miało miejsce 20 sierpnia 1710 w trakcie hiszpańskiej wojny sukcesyjnej

Wstęp 27 lipca 1710 hiszpańskie wojska poniosły porażkę w bitwie pod Almenarą. Hiszpanie musieli opuścić Katalonię i wycofać się do stolicy Aragonii. Wódz hiszpański, markiz de Bay, umieścił swe wojska między rzeką Ebro (na swym lewym skrzydle) a wzgórzami Torreno (na prawym skrzydle). Atak kawalerii sprzymierzonych (28 szwadronów) z 15 sierpnia został skutecznie odparty. Przez kilka dni trwały drobne utarczki.

19 sierpnia wojska sprzymierzonych przeprawiły się przez rzekę Ebro i przez nikogo nie niepokojone w ciągu nocy rozwinęły swe szyki do bitwy.

Bitwa thumb|300px|Obraz przedstawiający bitwę Lewe skrzydło sprzymierzonych składało się z wojsk katalońskich i holenderskich, a dowodził nim hrabia Atalaya. Prawe skrzydło, dowodzone przez Stanhope’a składało się z wojsk angielskich i austriackich. Centrum, złożonym głównie z Niemców, dowodził Starhemberg. Łącznie armia sprzymierzonych liczyła 23–30 tys. żołnierzy, podczas gdy Hiszpanie mieli 20 tys. żołnierzy.

20 sierpnia o godzinie 8.00 rozpoczęła się wymiana ognia artyleryjskiego, która trwała aż do południa.