thumb|Tablica upamiętniająca getto w Piotrkowie Trybunalskim mały|Pomnik upamiętniający piotrkowskie getto na cmentarzu w Holon w Izraelu
Getto piotrkowskie – pierwsze getto żydowskie na terenach okupowanej przez III Rzeszę Polski podczas II wojny światowej, funkcjonujące od 8 października 1939 do 29 października 1942 roku w PiotrkowieMiano „Piotrków Trybunalski” miasto uzyskało po II wojnie światowej, dla uczczenia tradycji miejsca rodzącego się tu polskiego parlamentaryzmu..
Historia Przed II wojną światową na obszarze powiatu piotrkowskiego zamieszkiwało 20 450 ludzi pochodzenia żydowskiego, czyli 9,2% ogółu mieszkańców powiatu. W Piotrkowie, liczącym na dzień 1 stycznia 1938 r. 51 294 mieszkańców, 21,8% stanowili mieszkańcy pochodzenia żydowskiego, czyli 11 651.
Podstawa prawna Getto powstało zarządzeniem nadburmistrza i jednocześnie komisarycznego zarządcy miasta – Hansa Drechsela. Było pierwszym gettem utworzonym na terenach okupowanej Polski. Przymusem zamieszkania w getcie objęto wszystkie osoby należące do żydowskiej gminy wyznaniowej.