thumb|Bracia Jełowiccy z ojcem, Wacławem Edward Jełowicki herbu własnego (ur. 1803 w Hubniku, zm. 10 listopada 1848 w Wiedniu) – marszałek humański w latach 1828–1831, pułkownik Wojsk Polskich, uczestnik powstania listopadowego, oficer Legii Cudzoziemskiej, w 1848 roku dowódca artylerii wiedeńskiej, kawaler orderu Virtuti Militari, oraz kawaler Legii Honorowej. Absolwent Wydziału Artylerii Szkoły Inżynierskiej w Wiedniu; Ecole d’Etat Maior (Szkoły Sztabu); Ecole Centrale w Paryżu.
Nauka Był pierwszym synem Wacława i Honoraty z Jaroszyńskich. Pierwsze nauki Edward odbywał w domu, pod kierunkiem ks. Skiby, bazylianina. Od trzeciej klasy uczył się z braćmi: – Aleksandrem i Eustachym do gimnazjum w Winnicy. W latach 1819–1821 studiował i ukończył szkołę inżynierską w Wiedniu na Wydziale Artylerii. Po studiach wrócił do Hubnika, gdzie gospodarował w majątku ojca.
Powstanie listopadowe W 1828 roku został marszałkiem powiatu hajsyńskiego. W armii Królestwa Polskiego porucznik Kwatermistrzostwa Generalnego. Po wybuchu powstania listopadowego, jako naczelnik powstania hajsyńskiego stanął na czele sił zbrojnych powiatu (poprowadził przeszło tysiąc ludzi, w tym wielu urzędników rosyjskich), a przed wymarszem w pole, zwolnił chłopów z poddaństwa: