W 1920 został naczelnikiem Wydziału Budowlanego w Ministerstwie byłej Dzielnicy Pruskiej, zaś po likwidacji ministerstwa przejął identyczne stanowisko w Urzędzie Wojewódzkim w Poznaniu. W 1927 oficjalnie przeszedł na emeryturę, ale nadal pozostawał czynny zawodowo. W 1929 jako naczelny architekt PeWuKi zorganizował i kierował specjalną pracownią architektoniczną, która miała na celu opracowanie pełnego planu urbanistycznego i architektonicznego terenów wystawowych. W latach 1940–1944 pracował w Poznaniu w biurze E. Lenca.
W 1945 powrócił do zawodu. W 1948 otrzymał nagrodę artystyczną miasta Poznania, w 1951 został na krótko projektantem Międzynarodowych Targów Poznańskich, a w latach 1951–1953 kierował biurem projektowym Pracowni Konserwacji Zabytków w Poznaniu.
Dwukrotnie żonaty: z Zofią Arendt i Walerią Ratajczak, miał dwoje dzieci: Grzegorza i Helenę. Był stryjem Anieli Sławskiej, historyka sztuki i kustosza.
Zmarł w Poznaniu, pochowany na cmentarzu Zasłużonych Wielkopolan (kwatera 2-34).
Realizacje
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (28 września 1929)M.P. z 1929 r. nr 233, poz.