Franciszek IV Habsburg-Este (wł. Francesco IV Giuseppe Carlo Ambrogio Stanislao d'Absburgo-Este) (ur. 6 października 1779 w Mediolanie, zm. 21 stycznia 1846 w Modenie) – książę Modeny, Reggio i Mirandoli (od 1815), książę Massy i książę Carrary (od 1829), arcyksiążę, książę Węgier i Czech, kawaler Orderu Złotego Runa, generał kawalerii Armii Cesarstwa Austriackiego. Syn arcyksięcia Ferdynanda Habsburga i Marii Beatrycze d’Este, córki Herkulesa III d’Este.
Życiorys 5 stycznia 1808 roku został mianowany na stopień generała kawalerii. Od 1789 do śmierci był szefem Pułku Kirasjerów Nr 2, późniejszego Czeskiego Pułku Dragonów Nr 2.
W 1814 roku kongres wiedeński uznał prawa Franciszka IV, do tronu Księstwa Modeny. Książę był przeciwnikiem wszelkich ruchów rewolucyjnych i rządził w duchu absolutyzmu. Wszędzie wietrzył spisek. Był przeciwny zwłaszcza stowarzyszeniu Karbonariuszy, które swoją działalność kierowało przeciwko absolutyzmowi i klerowi, zwłaszcza rządom Habsburgów. W 1830 nie zaakceptował rewolucji lipcowej we Francji i odsunięcia od władzy Burbonów.