Uczył w nim również języka polskiego. Wypowiadał się na łamach prasy na temat programu nauczania historii w szkolnictwie. W 1978 roku otrzymał Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski za wielki wkład w wychowanie młodzieży szkolnej i zasługi dla oświaty.
Wiosną 1977 roku siedmiu nauczycieli Reytana (m.in. Ireneusz Gugulski, Stefania Światłowska, Anna Modrzejewska i Wojciech Fałkowski) podpisało list w sprawie powołania specjalnej komisji sejmowej dla zbadania wydarzeń czerwcowych 1976. Decyzją władz oświatowych profesorowie mieli zostać przeniesieni do innych szkół, a Wiesław Żurawski, który wprawdzie petycji nie podpisał, ale wspierał protestujących nauczycieli – na emeryturę. Po ciężkiej chorobie zmarł w Wielkanoc 1979 roku. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie [Praca magisterska napisana pod kierunkiem dr. Jakuba Karpińskiego] (kwatera 271, rząd I, grób 4).
Uczniami i wychowankami Wiesława Żurawskiego byli m.in. Andrzej Ajnenkiel, Jerzy Axer, Jacek Banaszkiewicz, Adam Boniecki, Jolanta Choińska-Mika, Jerzy Korolec, Tadeusz Stefan Jaroszewski, Marek Kazimierz Kamiński, Sławomir Mazurek.