Skały metamorfiku kłodzkiego reprezentowane są przez łupki łyszczykowe, węglanowe oraz marmury (wapienie krystaliczne).
Rzeźba Rzeźba grzbietu mimo niewielkich wysokości jest urozmaicona. Grzbiet jest zwarty, zbocza pocięte są licznymi, głębokimi dolinami potoków, a poszczególne szczyty, oddzielone od siebie, wyraźnie zaznaczają się w linii grzbietowej.
Ochrona przyrody Większą część Grzbietu Wschodniego obejmuje Obszar chronionego krajobrazu Gór Bardzkich i Sowich. Wzniesienia pokryte są lasami mieszanymi, miejscami o charakterze rzadko już spotykanej puszczy sudeckiej.
Turystyka Przez grzbiet wschodni prowadzi szlak turystyczny: – niebieski fragment Europejskiego Długodystansowego Szlaku Pieszego E-3 z Barda do Lądka-Zdroju.
Przypisy
Bibliografia Słownik geografii turystycznej Sudetów. Marek Staffa (redakcja). T. 12: Góry Bardzkie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, . Praca zbiorowa; Mapa: Góry Bardzkie i Złote. Skala 1:60 000: Wyd. P.P.W.Kartogr. im. E. Romera; Warszawa/Wrocław 1993 r.; nr BN PB 1005/94 W. Brygier; Przewodnik turystyczny; Sudety Wschodnie; Wyd. „Expres Map”; Warszawa 2007 r.; . K. Radwański, M. Szymczak; Atlas gór Polski. Sudety. Karpaty. Góry Świętokrzyskie; Wyd. Express Map; Warszawa 2008 r., .
Kategoria:Góry Bardzkie