Woda kotłowa – woda o małej twardości używana do zasilania kotłów parowych, kotłowni wodnych, chłodni kominowych, wież chłodniczych, urządzeń wyparnych, przemysłowych instalacji myjących i płuczących. Jej odpowiedni skład zapewnia bezawaryjną i ekonomiczną pracę kotła, pozwala uzyskać optymalną jakość pary oraz ma zastosowanie wszędzie tam, gdzie osadzanie się kamienia, korozja, częste odsalanie oraz wysokie zużycie środków do korekty chemicznej prowadzi do dużych strat ekonomicznych.
Konwencjonalne metody zmiękczania wody kotłowej Na skale przemysłową wodę kotłową otrzymuje się trzema sposobami w odpowiednich instalacjach do zmiękczania: Zmiękczanie za pomocą Ca(OH)2 oraz NaHCO3 Twardość węglanową można usunąć na zimno za pomocą odmierzonej dawki wapna. Ca(HCO3)2 + Ca(OH)2 → 2CaCO3 + 2H2O Mg(HCO3)2 + 2Ca(OH)2 → Mg(OH)2 + 2CaCO3 +2H2O Wyżej podane reakcje prowadzą z czasem do osadzenia się nierozpuszczalnych węglanu wapnia oraz wodorotlenku magnezu. Twardość niewęglanową usuwa się już na gorąco za pomocą mieszaniny sody oczyszczonej oraz wapna. 2NaHCO3 + Ca(OH)2 → CaCO3 + Na2CO3 + 2H2O CaSO4 + Na2CO3 → CaCO3 + Na2SO4 MgSO4 + Na2CO3 → MgCO3 + Na2SO4 Przy czym węglan magnezu na gorąco ulega w znacznym stopniu hydrolizie i strąca się jako wodorotlenek. MgCO3 + 2H2O → Mg(OH)2 + CO2 + H2O Zmiękczanie za pomocą NaOH