Front Dalekowschodni (ros. Дальневосточный фронт) – związek operacyjno-strategiczny Armii Czerwonej o kompetencjach administracyjnych i operacyjnych na dalekowschodnim terytorium ZSRR.
Historia Front utworzono 28 czerwca 1938 ze sztabem w Chabarowsku na bazie istniejącej na tym terenie od 1929 Samodzielnej Armii Dalekiego Wschodu.
Początkowo w składzie posiadał 1., 2. i 15 Armię. Stopniowo zwiększał swoją liczebność. Na początku 1941 w jego skład weszła 25 Armia. Do 25 kwietnia 1943 roku dowódcą frontu był gen. armii Iosif Apanasienko, a następnie po nim gen. płk (od 26 października 1944 gen. armii) Maksim Purkajew. Do 1945 osłaniał granice ZSRR na Dalekim Wschodzie przed ewentualnym uderzeniem wojsk japońskich.
W momencie wybuchu wojny z III Rzeszą front dysponował siłą 21 dywizji i kilku brygad. Między sierpniem a listopadem 1941 8 dywizji zostało przerzuconych na zachód dla wsparcia wojsk walczących z Wehrmachtem.
Jako zwarta formacja, przez większą część II wojny światowej front nie prowadził działań bojowych. Wiosną 1945 w jego skład wchodziły: 1., 2., 15., 25. i 35 Armia oraz 9. i 10 Armia Lotnicza. 13 marca 1945 roku z jego składu wydzielono Nadmorską Grupę Wojsk.