Poławiacze pereł (Les Pêcheurs de perles) – trzyaktowa opera francuskiego kompozytora Georges'a Bizeta z 1863 roku. Libretto Michela Carré i Eugène Cormona przedstawia historię dozgonnej przyjaźni dwóch mężczyzn, zagrożonej przez miłość do tej samej kobiety, która jest kapłanką boga Brahmy.
Osoby Nadir, poławiacz pereł - tenor Zurga, zwierzchnik poławiaczy pereł - baryton Nurabad, starszy gminy - bas Leila - sopran poławiacze pereł, kapłani
Treść Akcja rozgrywa się w wiosce rybackiej na wyspie Cejlon w nieokreślonej przeszłości.
Akt I Cejlońscy rybacy i poławiacze pereł tańcem i śpiewem świętują wybór wodza wioski. Zostaje nim dzielny i doświadczony Zurga, któremu mieszkańcy przysięgają posłuszeństwo. Na tę scenę trafia powracający po długiej nieobecności myśliwy Nadir, radośnie witany przez wszystkich, a zwłaszcza przez Zurgę. Obu mężczyzn od lat łączy braterska przyjaźń. Wspominają dawne dni, kiedy to zakochali się obaj w pięknej kapłance z Kandy. Przyjaźń okazała się jednak silniejsza – obydwaj poprzysięgli sobie wyrzucić z serca uczucie, które mogłoby uczynić ich wrogami.