Kaplica św. Krzyża w Łodzi (dawniej Parafia Katedralna Podwyższenia Krzyża Świętego w Łodzi) – budynek sakralny, będący w przeszłości siedzibą Zakonu Braci Mniejszych Miłosierdzia Bożego, oraz do maja 2020 roku niezależną placówką prawosławną rytu zachodniego, pod jurysdykcją Ukraińskiego Apostolskiego Kościoła Prawosławnego.
W latach 1998–2017 parafia Kościoła Starokatolickiego w RP. Parafia była główną i najstarszą nieprzerwanie działającą placówką Kościoła Starokatolickiego w RP. W Warszawie istnieje również diaspora starokatolicka Narodzenia Pańskiego.
Historia Po II wojnie światowej siedzibą biskupstwa starokatolickiego była Łódź, a do 1948 świątynią parafii katedralnej kościół Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Łodzi przy ul. Stefana Żeromskiego 56. Po 1948 świątynia ta była użytkowana przez Kościół Polskokatolicki, ale w związku ze złym stanem technicznym musiała zostać zamknięta pod koniec XX wieku. Po 1948 mianem parafii katedralnej określano parafie, w których duszpasterstwo pełnili biskupi Polskiego Kościoła Starokatolickiego, tj. w latach 1948–1993 była to katedra Odkupiciela we Wrocławiu, a następnie mieszkanie przeorganizowane na kaplicę przez bpa Piotra Bogdana Filipowicza. W latach 1993–1996 siedzibą Kościoła była Jelenia Góra.