Arkona (niem. Kap Arkona) – przylądek w formie 43-metrowego klifu zbudowanego z kredy oraz gliny zwałowej, zlokalizowany w skrajnie północnej części Rugii (Meklemburgia-Pomorze Przednie). Najdalej na północ wysunięty punkt tej wyspy i jedna z jej największych atrakcji turystycznych.
Znaczenie Pozostałości słowiańskiego grodu Arkona są jednym z najważniejszych zabytków historii zachodniego Bałtyku. Jak mało który zabytek, miejsce to odzwierciedla przemiany polityczne i religijne, jakie miały miejsce w tym regionie Morza Bałtyckiego w drugiej połowie XII w.
Po zniszczeniu świątyni w Radogoszczy (Rethrze) w 1068 r., na obszarze Słowian zachodnich pozostało tylko jedno nienaruszone sanktuarium centralne, Arkona. Nadawało mu to dużą wartość symboliczną dla współczesnych: dla Słowian zachodnich, znajdujących się pod naciskiem trzech stron (Księstwo Saksonii, Dania, Polska), był to ostatni bastion ich niezależności religijnej i politycznej, a dla okolicznych państw kluczowa pozycja na drodze do poszerzenia swojej strefy władzy i wpływów.
Historia thumb|left|Rekonstrukcja umocnień słowiańskich w Arkonie Gród zbudowano w I połowie IX w. We wczesnym średniowieczu Arkona była centralnym grodem obronnym zachodniosłowiańskich Ranów. Leżała ona na trudno dostępnym wąskim cyplu półwyspu Wittow.