W PRL Zamek i oficyny zostały splądrowane zaraz po zajęciu Rydzyny przez Niemców 1 września 1939. Później zorganizowano tutaj szkołę i internat dla Hitlerjugend. Większość ludności polskiej została wysiedlona z dóbr Fundacji, a sama Fundacja została zlikwidowana.

W końcu stycznia 1945 wojska sowieckie weszły do Rydzyny. Następnego dnia żołnierze podpalili zamek i nie pozwolili ludności miasta na działania ratunkowe. Leon Preibisz, który wrócił do Rydzyny i do swojej roli Zarządcy Dóbr Fundacji, starał się o zabezpieczenie przede wszystkim zamku i oficyn, równocześnie próbując znaleźć środki materialne na wznowienie działań statutowych. W panującej wówczas sytuacji politycznej wszystkie jego wysiłki były nadaremne. Zmarł nagle w marcu 1951. 23 sierpnia 1946 Tadeusz Łopuszański napisał list do ministra Oświaty w sprawie wznowienia szkoły rydzyńskiej, ale nie dostał odpowiedzi. Zmarł w 1955.