Drużynowe mistrzostwa Polski w szachach – rozgrywki mające na celu wyłonienie najlepszej szachowej drużyny klubowej w Polsce. Mistrzem kraju zostaje zespół, który wygra najwyższą klasę rozgrywek, ekstraligę szachową (wcześniej, do roku 2001, nazywaną I ligą szachową). Rozróżnia się trzy ligi ogólnopolskie (ekstraliga, I liga i II liga) oraz ligi okręgowe (III liga, A-klasa, B-klasa, itd).
Historia Pierwsze mistrzostwa Polski rozegrano w roku 1929. Do roku 1948 w mistrzostwach startowały reprezentacje województw, a od roku 1949 – klubów. Zasady rozgrywania mistrzostw zmieniały się bardzo często: początkowo drużyny stanowili tylko seniorzy, z biegiem lat wprowadzono do zespołów seniorkę i juniora. Od roku 1981 podstawowy skład drużyn jest niezmienny – stanowi go najwyżej pięciu zawodników (szachownice I – V) i przynajmniej jedna zawodniczka (szachownica VI). Kobiety mogą również startować na szachownicach męskich. Każda z drużyn może także posiadać nieograniczoną liczbę zawodników rezerwowych.