Rimski-Korsakow W 1887 po śmierci Borodina zachowane rękopisy Kniazia Igora otrzymał Rimski-Korsakow. W tym czasie Borodin zdołał ukończyć jedynie oderwane fragmenty opery – początkowy i końcowy chór, tańce połowieckie, lament Jarosławny, recytatyw Halickiego, arie Kończaka, Kończakówny i Włodzimierza. Reszta utworu była jedynie pobieżnie naszkicowana. II i III akt, rozgrywające się w obozie Połowców, nie miały jednolitego libretta, w notatkach Borodina zachowały się jedynie oderwane, luźno powiązane ze sobą fragmenty. Rimski-Korsakow podzielił się pracą z Aleksandrem Głazunowem, powierzając mu opracowanie uwertury według luźnego projektu Borodina oraz dokończenie III aktu, sam zajmując się orkiestracją, wykończeniem kompozycji oraz uporządkowaniem zachowanych materiałów.
Pierwsze wystawienia Prapremiera Kniazia Igora miała miejsce w Petersburgu, w dwa lata później opera została wystawiona w Moskwie, w 1899 – w Pradze, w 1909 – w Paryżu (z Fiodorem Szalapinem w roli Halickiego), w 1914 – w Londynie oraz w 1915 – w Metropolitan Opera (w języku włoskim).
Treść Akcja opery rozgrywa się na Rusi w XII wieku – w Putywlu i w obozie Połowców. Kolejność aktów według Rimskiego-Korsakowa.